Η οστεοχονδριτιδα οφειλεται σε μια παροδική διαταραχή της ενδοστικής αιματωσης που σαν αποτελεσμα έχει την νεκρωση του οστού. Το οστεχόνδρινο νεκρό τμήμα μπορεί να παραμείνει στη θέση του ή να αποκολληθεί πλήρως και να πέσει μέσα στην αρθρική κοιλότητα.. Η διαχωριστική οστεοχονδρίτιδα του αστραγάλου παρατηρείται συχνότερα σε αγόρια ηλικίας 15 ως 20 ετών.
Τα συμπτώματα κατά το στάδιο του διαχωρισμού του οστικού τεμαχίου μπορεί να είναι πόνος κατά την κίνηση και οίδημα της άρθρωσης. Όταν το νεκρό κομμάτι αποκολληθεί και πέσει μέσα στην άρθρωση, τότε είναι δυνατόν να εμφανισθεί αιφνίδιο άλγος και περιορισμός της κίνησης(block) του γόνατος, το οποίο μπορεί να ξεμπλοκάρει ο ίδιος ο πάσχων με ήπιο τίναγμα της άρθρωσης.
Χωρίς αποτελεσματική θεραπεία,η οστεο-χόνδρινη αυτή βλάβη θα καταλήξει σε μια επώδυνη άρθρωση ως το αποτέλεσμα αναπτύξεως εκφυλιστικής οστεο-αρθρίτιδας.
Η αξιολήγηση και σταδιοποίηση της νόσου γίνεται με την βοήθεια ειδικών ακτινογραφιών και Μαγνητικής τομογραφίας (MRI arthrogram).
Η συντηρητική θεραπεία περιλαμβάνει ακινητοποίηση της άρθρωσης για διάστημα τουλάχιστον 8-10 εβδομάδων, βάδιση με μερική φόρτιση και επαναξιολόγηση.
Η χειρουργική θεραπεία συνίσταται σε αρθροσκοπική επανακαθήλωση του μερικώς ή πλήρως αποσπασθέντως τμήματος με την χρήση πολύ λεπτών απορροφήσιμων καρφίδων (Chondral darts – Arthrex), ενώ όταν αυτό δεν είναι εφικτό, απαιτείται η χρήση μοσχεύματος για την κάλυψη του ελλείματος (η τεχνική συνήθως απαιτεί οστεοτομία του έσω σφυρού και mosaicplasty).
